42. WMFF | FINA przedstawia: polskie kino bez granic

42. WMFF | FINA przedstawia: polskie kino bez granic

Sekcja „FINA przedstawia: polskie kino bez granic” na 42. Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym to zaproszenie do podróży przez inne tradycje kulturowe, języki i wrażliwości, ale też do powrotu do rodzimej kinematografii nieco okrężnymi drogami i mniej uczęszczanymi ścieżkami


Historia polskiego kina drugiej połowy XX wieku, zwłaszcza lat 70. i 80., byłaby niepełna bez uwzględnienia tych zjawisk i filmów, które przekraczały granice kinematografii narodowej. Rodzimi twórcy realizowali filmy poza Polską lub w koprodukcjach z innymi krajami z wielu powodów – często dlatego, że w okresie PRL zmuszały ich do tego działania aparatu cenzury i nieprzychylność władz lub brak wolności twórczej i możliwości eksperymentowania, co w niektórych przypadkach skutkowało długotrwałą emigracją (m.in. Andrzej Żuławski, Jerzy Skolimowski, Walerian Borowczyk). Dla wielu incydentalne (m.in. Jerzy Kawalerowicz, Jacek Bromski, Jerzy Gruza) lub trwalsze (m.in. Agnieszka Holland, Andrzej Wajda) współprace zagraniczne były też szansą na twórczą konfrontację z odmiennymi metodami produkcji, pracę w międzynarodowym środowisku, a przede wszystkim na czerpanie inspiracji z innych niż narodowe tekstów i kontekstów kulturowych. 


Wybrane filmy polskich reżyserek i reżyserów zrealizowane za granicą pozwalają zobaczyć, jak złożonym i zróżnicowanym zjawiskiem było – a przecież też wciąż pozostaje – polskie kino transnarodowe. Od filmów autorskich, w których odnajdujemy charakterystyczny dla danych twórców styl i tematykę, po filmy gatunkowe eksplorujące konwencje słabo obecne w rodzimej kinematografii. Od dobrze znanych wielkich produkcji filmowych w gwiazdorskiej obsadzie, po obrazy kameralne czy osobne, nieco już zapomniane. Od filmów historycznych, przez adaptacje tekstów literackich, po śmiałe eksperymenty formalne i narracyjne. Choć każdy z tych filmów jest dziełem w pełni samodzielnym, widziane razem skłaniają do interpretacji, które z jednej strony umieszczają je na mapie kina europejskiego i amerykańskiego, z drugiej – komplikują i wzbogacają naszą wiedzę o kinie polskim. Sekcja „FINA przedstawia: polskie kino bez granic” to zaproszenie do podróży przez inne tradycje kulturowe, języki i wrażliwości, ale też do powrotu do rodzimej kinematografii nieco okrężnymi drogami i mniej uczęszczanymi ścieżkami.


Program

13 października (wtorek), godz. 18.00 „Najważniejsze to kochać”, reż. Andrzej Żuławski


14 października (środa), godz. 18.00
„Danton”, reż. Andrzej Wajda [nośnik: taśma 35 mm]


15 października (czwartek), godz. 18.00 „Magdalena”, reż. Jerzy Kawalerowicz


17 października (sobota), godz. 20.00 „Go To wyspa miłości”, reż. Walerian Borowczyk


17 października (sobota), godz. 20.00 „Plac Waszyngtona”, reż. Agnieszka Holland [nośnik: taśma 35 mm]


18 października (niedziela), godz. 18.00 „Alicja”, reż. Jerzy Gruza, Jacek Bromski


18 października (niedziela), godz. 20.00 „Wrzask”, reż. Jerzy Skolimowski


Wstęp


Bilety na seanse są dostępne przez stronę Warszawskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego.

Fundusze Europejskie Logotyp: Na granatowym tle częściowo widoczne trzy gwiazdki żółta, biała i czerwona obok napis European, funds digital of Poland. biało-czerwona flaga polska obok napis Rzeczpospolita Polska Logotyp z lewej strony napis Unia Europejska Logotyp. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego. po prawej strony na granatowym tle 12 żółtych gwiazdek tworzących okrąg flaga Unii Europejskiej